Görüşmeyeli nasılsın, Sevgili Tumblr? Tamam tamam teşekkürler, ben de iyiyim! 

İnanır mısın geçenlerde telefonuma bir haller olduydu, o vakit sinirlenip komple silmiştim verileri. Tertemiz nur topu gibi bir Android’im olmuştu. Ahah, yok canım uzaylı olandan değil, sen bana birini android var ya, hah işte ondan. Neyse, zorlama.

İşte, ben öyle büyük bir buhran içerisindeyken seni unutmuşum! Sen git, onlarca her türlü detayını check-in’lediğin uygulamayı kur, ama Tumblr’ı unut! Olacak iş miydi canım? Sen bunu hak etmemiştin bebeğim. Lütfen affet.

Ha, diyeceksin ki “Bir tek telefonda mı çekiyorum canım ben?!”  Öncelikle, indir o eli! Düzgün konuş benle! Ehm, haklısın evet ama senin de yatağa uzanıp uyku öncesi göz gezdirilmekten başka numaran mı var canım? Öyle hülyalar alemine dalmamı sağlayan tatlı tatlı fotoğraflar oluyor, bakıp uykuya dalıyordum. 

Sonra işte dün gece her ne oldu ise, bu ayıbımı fark ettim, ama o sırada da şarjım bitiverdi! Kader, tüm ağlarını örmüştü kavuşamamamız için ve ben çok uykum olduğu için direnemedim kadere. Uykuya karşı hala üç yaşındaki bir bebek kadar tahammülsüzüm. Uykum gelmeyegörsün, direksiyon başında bile uyuyabiliyorum, o derece! 

Konunun nasıl oldu da uykuya geldiğinin inan farkında değilim. Ben sadece, ne bileyim işte sadece neden ayrı kaldığımızı sana anlatmak istemiştim. Bakıyorum da bu senin hiiiç umrunda değil?!

Tamam, kestik.